Ellen-van-Dijk-Header vertical stripe
Arrow
Arrow
Slider

De NK-week van Ellen van dag tot dag (dagelijkse update!)

Interviews helden cyclingonline Ellen-van-DijkLeer Ellen kennen en lees in aanloop naar de Nederlandse kampioenschappen haar week is. Naast een interview van cyclingonline.nl elke dag deze week een kort interview met Heldenonline.nl. De eerste titels zijn veelzeggend: 'Iedereen verwacht dat ik 'even' ga winnen' en ‘Het gaat nog altijd niet vanzelf'.

 

 

 

 

Sporters zijn altijd druk en onderweg. Keihard aan het trainen voor nieuwe wedstrijden en toernooien. Alles staat in het teken van het verwezenlijken van doelen en dromen. Maar ook willen ze net als ieder mens hun sociale leven onderhouden. Deze week volgen we wielrenster Ellen van Dijk, die haar nationale titel op de tijdrit verdedigt en in actie komt bij wegwedstrijd van het NK.


Interview heldenonline.nl, 28 juni 2014 door Anne Joldersma

NK-tijdrijden-interview-Ellen-van-Dijk-Helden-zondag

De dag van Ellen van Dijk: ‘Solo aankomen is het droomscenario’

'Solo aankomen is het droomscenario'

Je bent aangekomen in Twente, klaar voor het NK op de weg in Ootmarsum?
"We verblijven eerst nog in een hotel in Hengelo. Maar we hebben vrijdagmiddag al een rondje gereden over het parcours. Een beetje verkennen. Maar ik ken het al, ik heb hier drie keer eerder een NK gereden. Het is een pittig rondje, smal met veel bochten. Een beetje een criterium. Als je wilt meedoen zal je continu van voren moeten zitten."

Pittig, maar dus een rondje zonder geheimen voor je?
"Ha inderdaad. Ik reed er voor het eerst als junior en later nog twee keer als elite. De belangrijkste punten ken ik wel, dat is sowieso geen nadeel. Ook al verloopt elke koers anders." De concurrentie zal het rondje dus ook wel kennen?
"Nou ja, Marianne Vos in ieder geval wel natuurlijk. We zijn even oud dus zij heeft hier net zo vaak gereden als ik. Alle kanshebbers zijn hier wel eerder in actie gekomen. Parcourskennis is dus ook niet iets waar ik me aan vasthoud. Het zal geen groot voordeel met zich meebrengen."

Heb je wel een beetje goede resultaten in Ootmarsum gereden?
"Als junior werd ik hier verslagen door, jawel, Marianne Vos. Hoe kan het ook anders? De andere twee keer weet ik eigenlijk niet meer. Ik geloof dat ik een keertje achter een valpartij zat. Het zal wel beide keren top twintig zijn geweest, maar niet een geweldige uitslag. Eigenlijk was vorig jaar pas mijn eerste goede NK op de weg. Maar ik wacht nog op mijn eerste podium."

Dolmans verschijn je voor het eerst met een ploeg om je heen. Verwacht je daar veel van?
"Natuurlijk is het fijn om voor het eerst ploeggenoten bij het NK te hebben. Maar, als je objectief kijkt, weet je dat Rabobank gewoon een heel sterk collectief heeft. Ik heb er straks wel vijf om me heen, maar twee komen net terug van een blessure en twee anderen zijn eerstejaars. Daar mogen we niet van verwachten dat ze diep in de finale nog mee doen."

Dus zelf demarreren, een gat pakken en er als het ware een tijdrit van maken?
"Dat zou voor mij ideaal zijn, als ik in me eentje er een rit tegen de klok kan maken en de rest kan verslaan. Maar goed: dat is het droomscenario. Uiteindelijk is solo toch het lekkerste. Zie maar eens weg te blijven van dat Rabo-blok. Het is wel de manier waarop ik in de Ronde van Vlaanderen won, dat was fantastisch. Maar ja, zo'n wedstrijd heb je misschien één of twee keer per jaar. Het is niet elke keer zo'n feest."

Wat wordt wel je tactiek?
"Wat er ook gebeurd, we moeten niet achter de feiten aan gaan rijden. Proberen erbij te zitten in de finale. Dan wordt het een beetje gokken natuurlijk, zeker als ik daar solo zit. Gokken dat ik meezit als de juiste rensters demarreert."

Dus letten op Vos, Lucinda Brand en Annemiek van Vleuten?
"Nou, er zijn ook nog wel meerdere. Lucinda was vorig jaar erg goed, maar heeft die vorm dit jaar nog niet laten zien. En bij Rabobank hebben ze ook nog Anna van der Breggen. En vergeet Amy Pieters en Kirsten Wild van Giant-Shimano ook niet."

Kunnen we verwachten dat Boels-Dolmans en Giant-Shimano gezamenlijk optreden tegen het Rabobank-blok?
"Daar hebben we niet echt contact over gehad, maar zo liep het vorig jaar ook. Dat zou zomaar weer kunnen. Het is een manier om op te boksen tegen dat sterke collectief van Rabobank. Zoals zij momenteel rijden, zo sterk, dat is niet vaak voorgekomen. Natuurlijk is er voor de rest dus een gezamenlijk belang, maar uiteindelijk is het wel ieder voor zich."

Nu jij ook weer in Nederlandse dienst rijdt staan er straks drie sterke ploegen aan de start. Het wordt steeds leuker om naar het NK te kijken. Waarom ben je eigenlijk terug gekomen?
"Ik hoop zeker dat het steeds leuker wordt om naar het NK te kijken. Zoals ik aan het begin van de week ook al een beetje uitlegde: het is wat makkelijker in Nederlandse dienst. De lijntjes zijn korter, alles zit wat dichterbij. En dat ik nu met een ploeg het NK mag rijden is een bijkomend voordeel. Daarnaast is het ook wel leuk om eens wat meer in de aandacht te staan. In Amerika sta je als Nederlandse toch meer in de schaduw. Dat vond ik lange tijd juist wel prettig, maar nu ben ik wereldkampioen. En dat wil ik wel wat meer tonen."


Interview heldenonline.nl, 27 juni 2014 door Anne Joldersma
NK tijdrijden heldenonline Ellen van Dijk Woerden

De dag van Ellen van Dijk: ‘Ik wil terug naar een vertrouwde omgeving’

'Ik wil terug naar een vertrouwde omgeving'

Hoe ziet een dag na het verliezen van je Nederlandse trui eruit?
"We hebben niet meteen antwoorden of oplossingen, maar we hebben er uiteraard goed over gesproken. Ik heb daarnaast zo'n beetje non-stop aan de telefoon gehangen. Op een gegeven moment werd ik er zelf ook een beetje gek van, al dat geëvalueer. Uiteindelijk is het gewoon weer een nieuwe dag en gaan we een plan maken zodat het de komende tijd weer de goede kant op gaat."

Maar je kan dus een fikse telefoonrekening verwachten?
"Ik kreeg sowieso veel berichtjes en belletjes van mensen die vroegen hoe het met me was. Dat was leuk om mee te maken, dat medeleven is hartstikke fijn. Maar op een gegeven moment moet je het wel weer afsluiten en verder gaan. Je moet er niet in blijven hangen." "Daarnaast was ik donderdag tussendoor toevallig ook nog bezig met een huis te kopen. Of tenminste: ik heb een bod gedaan. Het is dus nog even afwachten of dat geaccepteerd wordt. Maar daar waren best wat telefoontjes op en neer voor nodig."

Ga je Amsterdam uit?
"Ik wil weer wonen in de omgeving waar ik geboren en opgegroeid ben. Terug die kant op. Ik voel me daar thuis en ken ook veel mensen in die omgeving."

Waar is dat?
"Woerden. Ik weet het: het is niet de meest spectaculaire stad, maar goed, je bent ook zo in Utrecht. Ik heb er lang over nagedacht, maar wil weer graag terug naar een omgeving met veel vertrouwde mensen. Ik heb er ook veel sociale contacten, dat was in Amsterdam toch wat minder. Ik ben voor mijn sport veel van huis, maar als ik dan thuis ben, ben ik graag in de buurt van mensen met wie ik een band heb."

Mis jij dat als je voor je sport op reis bent?
"Dat valt wel mee. Wielrennen is nu eenmaal een levensstijl waarbij je veel op pad bent. Dat hoort erbij. Dat is ook wel het leuke aan de sport. Ik vind het fijn om thuis te zijn, maar na een tijdje denk ik vanzelf weer: wanneer gaan we weer? Ik heb nooit echt last van heimwee gehad. Maar dat komt ook doordat ik het altijd naar mijn zin heb gehad bij de ploegen waarvoor ik reed."

Hoelang heb je uiteindelijk in Amsterdam gewoond?
"Ik denk wel zes jaar. Amsterdam is leuk, maar voor het wielrennen gewoon niet zo praktisch. Ik ben hier heen gekomen voor mijn studie bewegingswetenschappen. Maar die heb ik afgerond dus is het tijd om weer verder te gaan."

En in Woerden is het ook makkelijker om je kilometers te maken?
Zeker, het trainen in de omgeving van Amsterdam is niet echt ideaal. Ik woon in Amsterdam-West en dan ben je toch vrij beperkt. Eigenlijk kan je alleen echt goed fietsen naar het westen of het zuiden. Hoe vaak ik in Bloemendaal ben geweest? Dagelijks! Het kopje is een populair rondje... Woerden ligt centraal in het land, dat is lekker praktisch. Kan je alle kanten op."

Heb je donderdag nog wel op je fiets gezeten?
"Uiteraard, even los gefietst. Samen met Steven Rooks, die werkzaam is bij Boels-Dolmans Cycling Team. Dat is wel heel fijn. Ook met Danny Stam en Robert Slippens hebben we gewoon veel mensen bij de ploeg met ervaring. Die kunnen zich goed in me verplaatsen, hebben het beste met me voor. Ze luisteren naar mijn verhaal en geven me advies. Dat soort input kan ik enorm waarderen."

 

Welkom thuis
Als reactie op het interview werd Ellen al snel op een grappige manier in een speciaal nieuwsbericht (misschien wel iets te voorbarig) welkom thuis geheten door Woerden Dichtbij! (lees hier)

"Ellen. Je moet weten: het niet zo spectaculaire Woerden is spectaculair gelukkig met je thuiskomst. Dat je in de prachtige omgeving maar een opvallende verschijning mag zijn als je met bijna 50 kilometer per uur aan het trainen bent voor nieuwe kampioenstruien. De lobby om je uit dat ellendige Amsterdam los te weken en in de hoofdstad van het Groene Hart te huisvesten, heeft gewerkt. Welkom thuis Ellen."

 


Interview heldenonline.nl, 26 juni 2014 door Anne Joldersma

NK tijdrijden heldenonline Ellen van Dijk wake-up call

De dag van Ellen van Dijk: 'Ik heb geen twaalf wake-up calls nodig!'

'Ik heb geen twaalf wake-up calls nodig!'

Verliezen op 0,26 seconden. Dat is zuur.
"Dat is heel zuur. Vooral het feit dat ik hier tweede werd. Dat is voor mij een grote teleurstelling. Ik heb dit jaar nog geen enkele tijdrit gereden zoals ik ze vorig seizoen reed. Ik ben nog steeds op zoek naar dat niveau en het lukt me nog niet het te vinden. Ik wilde hier bij het NK niet alleen winnen, ik wilde ook weer een echt goede tijdrit neerzetten om vertrouwen terug te winnen."

Wat ging er mis?
"Dat moet ik nog analyseren. Maar het was voor mijn doen gewoon niet voldoende. Vorig jaar won ik alles met groot verschil. Gister zaten er vier meiden binnen een paar seconde van me en eentje dus zelfs voor me. Dat is gewoon niet goed genoeg voor mij. Ik had een groter verschil moeten maken." 'Ik vond het lastig om daarna meteen weer de motivatie te vinden'

Hoe komt het dat er zo'n verschil met vorig seizoen is?
"De winter is voor mij toch moeilijker geweest dan voorgaande jaren. Mijn grote droom heb ik afgelopen seizoen behaald toen ik wereldkampioen tijdrijden werd. Ik vond het lastig om daarna meteen weer de motivatie te vinden. Om elke dag op te staan en naar bed te gaan met dat ene doel voor ogen. Ja, de prikkel was een beetje weg. Sinds de eerste rustdag na de Spelen van 2012 ben ik bezig geweest met het WK van 2013. Dat had ik dit jaar niet. Dan verandert er toch iets, verlies je een stukje focus. Hard werk levert resultaten. Afgelopen winter heb ik minder hard gewerkt."

Over drie maanden wil je bij het WK er wel weer staan. Dient deze nederlaag dan als een wake-up call voor je?
"Zeker. Ik heb dit seizoen pas drie echte tijdritten gereden, maar die waren alle drie nog niet goed. Ik ben ook al een keer verslagen door de Duitse kampioen. Ook dat was een wake-up call voor me. Maar goed, daar heb ik er geen twaalf van nodig! Het is nu wel duidelijk. Het is nu zaak om een goede route uit te stippelen richting het WK."

De dag voor het NK zei je al in deze rubriek dat adel verplicht. 'Als ik niet win heb ik wat uit te leggen'...
"En dat moest ik hier na de finish ook. Er was flink wat aandacht voor de nummer twee. Dat komt natuurlijk door de regenboogtrui die hier niet weet te winnen. Dat is niet leuk, maar eigenlijk valt er niet zoveel uit te leggen. Tijd liegt immers niet, dat is het mooie van tijdrijden. Annemiek rijdt hier ontzettend goed. En dat na de zware periode die ze heeft gehad met twee operaties. Voor haar vind ik het echt heel leuk dat ze nu de titel weet te pakken. Het is alleen minder dat het ten koste gaat van mij."

Hoe ga je 's avonds met zo'n nederlaag om? Breekt er iets of duik je onder de dekens?
"Ik wist daarnet ook even niet zo goed wat ik met mezelf aan moest toen ik hoorde dat ik tweede was geworden. Ik heb maar een stukje door gefietst. Ik ben niet iemand die boos word en met dingen gaat gooien, maar er spookt op zo'n moment natuurlijk wel van alles door mijn hoofd."

Moet jij dan even alleen zijn?
"Ja. Dat ligt aan mijn karakter denk ik. Op zo'n moment ben ik vrij introvert. Daarom was het fijn dat mijn broer hier ook was. Hij is echt een vertrouwenspersoon voor mij. Hij weet de juiste dingen tegen me te zeggen. Dat heb ik ook nodig op zo'n moment: iemand die tegen me praat. Want in mijn eentje blijf ik maar malen."

Zaterdag is de wegwedstrijd, dan moet je er weer staan. Hoe zet jij die knop om?
"Daar ga ik donderdag even fijn de tijd voornemen. Dit was een leerpunt voor me, dat moet ik even verwerken. En dan het snel afsluiten en verder gaan met de volgende koers."

Misschien een extra yogalesje?
"Ha, ik denk dat even geen yoga meer ga doen. Ik zal een stukje gaan fietsen. Dan komen de hoe, wat en waarom vragen vanzelf voorbij."


Interview heldenonline.nl, 25 juni 2014 door Anne Joldersma

NK tijdrijden heldenonline Ellen van Dijk en Marianne Vos

De dag van Ellen van Dijk: Marianne is een heel goed mens

'Marianne is een heel goed mens'

Vandaag verdedig je de nationale titel op de tijdrit. Heeft het lang geduurd voordat je dat onderdeel machtig was?
"Daar heb ik wel een tijdje over gedaan. Natuurlijk moet je vanaf het begin er al mee bezig zijn, en dien je ook van nature talent er voor te hebben. Als junior was ik er ook al redelijk goed in en werd ik Nederlands kampioen. Dus de basis was er wel. Maar als ik nu terugblik: ik wist er toen nog niet zoveel vanaf. Ik wilde gewoon hard fietsen, gaan met die banaan. Nu gaat het er allemaal veel professioneler aan toe. Maar dat is wel een proces van tien jaar geweest. Ik wist niet dat het zolang zou duren..."

Waarom duurt het zolang?
"Voor een deel draait het natuurlijk om inhoud. Dat heb je nu eenmaal nodig om hard te kunnen fietsen. Uren maken dus. Je ziet daarom dat oudere dames vaak toch net even beter zijn in het tijdrijden. Hoewel het bij de één sneller gaat dan bij de ander. En bij mij heeft het gewoon even geduurd voordat ik echt als een prof met mijn tijdrit aan de slag ging. Alles proberen te perfectioneren."

Is tijdrijden nu het belangrijkste onderdeel voor je geworden?
"Het is wel mijn specialiteit. Maar de wegwedstrijd vind ik zelf ook echt heel belangrijk. Alleen maar tijdrijden is ook maar saai. De weg is een mooie afwisseling."

En de baan? Komt dat nog in je plannen voor?
"Nee. Het baanwielrennen heb ik echt helemaal afgesloten. Als ik me voor de Spelen van Rio zou willen kwalificeren op de baan, dan zou ik daar nu al mee bezig moeten gaan. En de vorige keer, in Londen, heb ik gemerkt dat het rijden van drie onderdelen (wegwedstrijd, tijdrit, achtervolging op de baan) echt te veel is op de Spelen. Dat ga ik niet nog een keer op die manier doen. Ik wil me volledig toeleggen op één discipline in plaats van concessies te moeten doen om op drie onderdelen mee te kunnen."

Hoe blik jij eigenlijk terug op die Spelen van Londen?
"Vooropgesteld: het was een geweldige ervaring, het was super mooi om mee te maken. Ik heb er echt de tijd van mijn leven gehad. Het waren ook mijn eerste Spelen en ik ben blij dat ik heb kunnen bijdragen aan het goud van Marianne Vos. Maar ja, daarna werd ik achtste op de tijdrit. Dat was wel een teleurstelling. En op de baan heb ik samen met Kirsten Wild ook niet het maximale eruit gehaald."

Heb je daar geleerd hoe het richting Rio dus niet moet?
"Ik denk het wel. Ik heb veel geleerd van de Spelen van Londen, enorm veel ervaring opgedaan. Ik hoop dat ik die ervaring kan mee nemen naar de volgende Spelen en dat daar kan gebruiken."

Hoe is de band tussen jou en Marianne eigenlijk?
"We kunnen zeer goed met elkaar over weg. We kennen elkaar ook al vanaf de junioren. Ha, eigenlijk is ze sinds ik kan fietsen al mijn concurrent. Marianne krijgt heel veel aandacht, maar goed, dat dwingt ze ook af. Dat verdien je als je zoveel wereldtitels wint. Dat is ook goed voor het vrouwenwielrennen."

Maar op persoonlijk vlak klikt het dus?
"Marianne is een heel goed mens. Ze zegt nooit iets slechts over een ander. Je kan haar gewoon niet haten! Daar is ze veel te aardig voor."

Ergens best lastig: dat één van je grootste concurrenten zo aardig is...
"Zeker. Ik kan niet denken: wat een takke mens, die ga ik er eens even lekker afrijden vandaag. Zo heb ik het nooit gezien. Het is sowieso vrij vaag. Want in normale koersen is ze mijn concurrent, maar bij een WK of op de Spelen is ze mijn kopvrouw. Dan moet ik haar bijstaan als ploeggenoot."

Was het niet makkelijker geweest als jullie gewoon in dezelfde ploeg zouden rijden?
"Niet voor mij. De kans is er wel geweest, maar ja, dan is Marianne altijd mijn kopvrouw. Bij andere ploegen krijg ik zelf wat meer kansen. Dat was zeker een berekende keuze. Natuurlijk krijg je ook bij Marianne in de ploeg genoeg mogelijkheden om te winnen. Maar zij is natuurlijk wel een wielrenster die bijna altijd om de hoofdprijs meedoet. Daarom heb ik mijn eigen weg gekozen. Dat doe ik sowieso graag. Dat past ook wel een beetje bij een tijdrijder."


Interview heldenonline.nl, 24 juni 2014 door Anne Joldersma (foto: ANP)

Helden magazine interview Ellen van DijkDe dag van Ellen van Dijk: 'Ik doe een beetje aan Yoga'

'Ik doe een beetje aan Yoga'

Hoe werk jij naar een wedstrijd als het NK toe?
"Maandag had ik een lekker rustdagje. Dat doe ik meestal twee dagen voor een wedstrijd, dan fiets ik helemaal niet. Dat is trouwens echt lang geleden. Ik denk dat het wel anderhalf á twee maanden geleden is geweest dat ik een keer een dag niet op de fiets heb gezeten. Op zo'n dag bezoek ik de masseur en doe ik een beetje aan yoga."

Yoga?
"Ja, ik ga niet zo heel vaak naar een les toe. Maar op zo'n rustdag vind ik het wel een lekkere manier om te ontspannen. Eén van de sponsors van mijn ploeg van de afgelopen vijf jaar, Specialized-Lululemon, is een bedrijf dat yogakleding maakt. Zo ben ik er mee in aanraking gekomen. Ik leer er door wat meer ontspannen in mijn vel te zitten."

Je rijdt nu weer in Nederlandse dienst bij Boels-Dolmans. Is er een groot verschil met een Amerikaanse ploeg?
"Absoluut. Het was trouwens een Amerikaans-Duitse ploeg. Sowieso was de insteek ontzettend internationaal bij Specialized, hoewel dat ook bij Boels-Dolmans zo is. Maar ik genoot vorig jaar wat meer 'vrijheid', ik werd veel meer losgelaten. Er stonden minder mensen direct om me heen die invloed op me konden uitoefenen. Dat is nu natuurlijk anders. De ploegleiding is Nederlands en we wonen allemaal in de buurt. Alles wordt ook veel sneller voor me gedaan en geregeld. Dat was vanwege de afstanden bij Specialized gewoon moeilijker. De lijntjes zijn nu korter. Dat vind ik wel prettig."

Maar je werkt dus nog steeds met veel verschillende nationaliteiten?
"Mijn trainer is bijvoorbeed nog altijd een Duitser. Nee, ik heb daarom niet ineens een zwak voor Duitsland op het WK. We kijken wel redelijk vaak samen, maar ik heb hem al duidelijk gemaakt dat het voor Duitsland niks gaat worden. Hoewel het wel een geweldige finale zou zijn. Nederland-Duitsland."

Leeft zo'n WK voetbal een beetje in jullie wielerploeg?
"Niet heel erg. We waren wel toevallig in Spanje op traningskamp toen Oranje in de poule tegen ze speelde. Dat was heel erg leuk,we hebben met zijn allen samen in het hotel gekeken."

Jullie wielershirts zijn oranje... Konden jullie de dag na die oorwassing nog wel een beetje veilig de weg op?
"Ha, ja hoor! We zaten namelijk in Baskenland en oranje is daar nogal populair. Dat scheelde dus. We hebben het allemaal overleefd."


Interview heldenonline.nl, 23 juni 2014 door Anne Joldersma (foto: Boels Dolmans Cycling Team)

NK-tijdrijden-interview-Ellen van Dijk 2De week van: Ellen van Dijk ‘Iedereen verwacht dat ik ‘even’ ga winnen’

'Iedereen verwacht dat ik 'even' ga winnen'

Is het NK eigenlijk wel een belangrijke wedstrijd?
"Voor mij is het altijd wel één van de hoofddoelen van het seizoen. Elke wedstrijd waar een titel te winnen is telt natuurlijk. Daar komt bij dat het vrouwenwielrennen in Nederland een heel hoog niveau kent. In sommige landen zegt een nationale titel niet veel, maar bij ons wel. Het betekent echt wel iets als je de Nederlandse trui mag dragen."

Ben jij een wielrenner die truitjes 'spaart'?
"Zeker! Een trui krijg je alleen maar als je Nederlands kampioen wordt, of wereldkampioen. Ik bewaar ze dus allemaal. Twee truien zijn heel speciaal voor me: de eerste keer dat ik Nederlands kampioen werd en natuurlijk mijn trui van het wereldkampioenschap van vorig jaar. Die heeft een speciaal plekje gekregen boven mijn bed. Lekker standaard. De rest zit in dozen, bij de belangrijke medailles."

Jouw prijzenkast begint inmiddels ook aardig uit te puilen.
"Ik fiets al aardig wat jaartjes en het gaat best wel goed. Steeds beter eigenlijk. Dan leg je een aardige verzameling aan."

Gaan er deze week weer twee titels bijkomen?
"Twee titels zou wel heel erg mooi zijn, maar mijn nationale titel op de tijdrit wil ik zeker verdedigen. Dat wordt al lastig zat want de concurrentie is moordend. De meiden van Rabobank/LivGiant zijn goed in vorm. Ik ben benieuwd wat het gaat worden op de tijdrit. Ik heb er namelijk nog niet veel gereden dit seizoen, nog geen echte meetmomenten gehad."

Maar het staat toch buiten kijf dat jij de beste tijdrijder van Nederland bent?
"En dat wil ik ook graag blijven. Als regerend wereldkampioen ben ik dat natuurlijk ook wel een beetje aan mijn stand verplicht. Maar dat betekent niet dat het een vanzelfsprekendheid is. Ik zal goed in vorm moeten zijn om het kunstje te vertonen."

Dat betekent eigenlijk ook dat je weinig te winnen hebt en alles te verliezen...
"Precies. Als wereldkampioen zijnde verwacht iedereen dat je 'eventjes' gaat winnen. En als je dat niet doet is er meteen de vraag: waarom niet? Dat hoort nu eenmaal bij zo'n titel. Dat is aan de ene kant heel mooi, maar dat brengt natuurlijk ook veel druk met zich mee."

Denk je dat je kans maakt om in de wegwedstrijd eindelijk eens af te rekenen met het Rabobank-blok?
"Ik rijd nu voor het eerst zelf ook bij een Nederlandse ploeg, bij Boels Dolmans Cycling Team. Ik krijg dus eindelijk de steun van ploeggenootjes. Maar Rabobank is toch de ploeg met de meeste goede Nederlandse wielrensters. Het is lastig om te gen ze op te boksen. We gaan er in ieder geval alles aan doen om iets moois voor elkaar te krijgen."

Dat lukte jullie al aardig in de Ronde van Vlaanderen...
"Dat was absoluut één van de hoogtepunten uit mijn carrière. Die wedstrijd winnen stond al jaren bovenaan mijn verlanglijstje. Vlaanderen was ook één van de drie hoofddoelen dit seizoen, samen met het NK en het WK. Ik ben dus aardig op weg. Dat ik in Vlaanderen met Boels Dolmans kon winnen was echt fantastisch."

Vind je het fijn om weer in Nederlandse dienst te rijden?
"Heel fijn. Ik heb vijf jaar voor Specialized in Amerika gereden. Dat was ook geweldig, maar ik merk dat ik bij Boels Dolmans toch een andere status heb. Ik had bijvoorbeeld vorige week een probleempje met mijn fiets. Stond de mekanieker meteen thuis bij me voor de deur. Sowieso is het fijn om in een nieuwe omgeving te rijden, er is veel veranderd. Het blijkt een goede combinatie te zijn, ik zit zeker op mijn plek."

 


Interview Cyclingonline.nl; 23 juni 2014 door Roy Schriemer (foto: Sportfoto)

NK-tijdrijden-interview-Ellen van Dijk
Ellen van Dijk: ‘Het gaat nog altijd niet vanzelf'

 

Als wereldkampioene in deze discipline is Ellen van Dijk het voor haar gevoel aan haar stand verplicht om Nederlands kampioene te worden woensdag in Zaltbommel. Maar dat betekent niet dat ze zichzelf al rijk rekent. Ondertussen zag ze het WK-parcours in Ponferrada en van die verkenning keerde ze met een glimlach terug.

 

Ellen van Dijk verwezenlijkte afgelopen september in Florence haar droom door wereldkampioene tijdrijden te worden. De Amsterdamse dacht aanvankelijk geen kans te maken op het parcours dat in Ponferrada voor de WK-tijdrit was uit getekend, werd al wat enthousiaster toen het idee van een klimtijdrit werd los gelaten, maar acht zich na een verkenning ook echt kansrijk. “Het is een parcours dat vooral rechttoe-rechtaan is met op het laatst nog een oplopend stuk. We hebben het over 150 hoogtemeters, maar vanwege de plek in het parcours kun je daar wel tijd en misschien wel de titel winnen of verliezen. Maar ik denk dat het parcours aansluit bij mijn mogelijkheden als tijdrijdster. Het is niet gezegd dat ik opnieuw win, maar ik moet wel een kans maken daar. En dat had ik aanvankelijk niet gedacht.”

Specialized bleef

Van Dijk stapte dit jaar over naar het Boels-Dolmans Cycling Team en behield daar haar Specialized-fiets. De overstap is haar tot nog toe goed bevallen. “Ik had eerlijk gezegd gedacht dat ik langer de tijd nodig zou hebben om te aarden in een nieuwe omgeving, maar eigenlijk is dat proces heel natuurlijk verlopen. Bij de ploeg is er alles aan gedaan om de overstap te vergemakkelijken en de klik met de rensters is ook goed. In het voorjaar bleken Lizzie Armitstead en ik elkaar heel goed aan te vullen, ook qua capaciteiten. Dat geeft de ploeg verschillende mogelijkheden in de koersen en zorgt er ook voor dat de druk van het kopvrouwschap niet alleen bij mij ligt. Met mijn zege in de Ronde van Vlaanderen was de overstap naar de ploeg ook sportief een succes voor mij, dat is toch een prachtige zege om op mijn erelijst te hebben.”

Programma naar WK

Grofweg heeft ze ook het programma staan vanaf de Nederlandse kampioenschappen. “Ik rijd de Giro Rosa en ga dan nog een korte trainingsstage inplannen richting de wereldbekerwedstrijden in Vargarda, waar ook nog een ploegentijdrit wordt verreden. Vervolgens rijd ik de Boels Rental Holland Ladies Tour en een tijdrit in Frankrijk. Daarna staat het WK voor de deur waar ik met ambities zal starten in de ploegentijdrit en de individuele tijdrit. “ Haar voorseizoen liep tot en met de Women’s Tour of Britain, aan het opbouwen is Van Dijk via de Boels Hills Classic en de Emakumeen Bira. “Daar was de vorm nog niet helemaal top, maar via een gerichte trainingsweek op de tijdritfiets hoop ik er woensdag helemaal klaar voor te zijn op het Nederlands Kampioenschap tijdrijden.”

Verslagen

De regenboogtrui geeft niet automatisch vleugels merkte ze al. “Ik had onlangs in de GP Leende toch even een wake-up-call toen Lisa Brennauer me versloeg. Dat is zeker ook haar verdienste, maar het deed me nog eens beseffen dat ik ook dit jaar het optimale moet doen om weer te kunnen winnen in tijdritten. Misschien is dat moment wel even goed geweest. Dan besef je wat je eigenlijk al weet: het gaat nog altijd niet vanzelf”  Ze vindt dat ze woensdag moet winnen. “Als je de beste van de wereld bent, moet je ook de beste van je land worden. Maar ik weet ook dat er tegenstanders in zeer goede vorm zijn, met name de Rabo-rensters Marianne Vos, Annemiek van Vleuten en Anna van der Breggen bewezen dat in de Emakumeen Bira. Ik heb de kwaliteiten, heb goed materiaal, heb er alles aan gedaan en moet nu alleen hopen dat de vorm van de dag er ook op het goede moment is. Maar ik ga er wel met vertrouwen naar toe.”

UCI-regel

Omdat Specialized met haar mee kwam naar haar Boels-Dolmans Cycling Team is het helemaal opnieuw instellen van de tijdritfiets niet nodig geweest voor de wereldkampioene tegen de klok. Maar dat wil niet zeggen dat alles helemaal ongewijzigd is gebleven. “Je hebt altijd wel wat kleine veranderingen natuurlijk, als je andere pedalen hebt, dan verschuift de positie van je zadel en stuur soms ook. Bovendien hebben we te maken met de nieuwe regels van de UCI waarbij een langer frame niet is toe gestaan als je geen 1 meter 90 bent. Een vreemde maatregel volgens mij, want ik ben een lange vrouw, maar niet zo lang. En dan moet ik me dus aanpassen omdat dezelfde regel gehanteerd wordt voor mannen en vrouwen.”


Lees meer interviews in de sectie in de pers.