Ellen-van-Dijk-Header vertical stripe
Arrow
Arrow
Slider

[column] -Spanning-

Column Ellen van Dijk september 2014 SpanningOp het moment dat ik dit schrijf ben ik nog precies 3 dagen 16 uur en 11 minuten Wereldkampioene tijdrijden. En dan ligt de strijd om de regenboogtrui weer helemaal open. De trui hangt voor me op de muur in mijn hotelkamer. Ik sta er mee op en ga er mee naar bed.

Met mijn team Boels-Dolmans zitten we een week in een hotelletje boven op een berg om ons voor te bereiden op de WK. Er zijn geen andere gasten in het hotel, enkel ons team en de eigenaar –Saturno- met zijn familie. Het dorpje bestaat uit drie huizen, twaalf mensen en vier honden. Zij zijn hier geboren en zullen hier sterven. De ‘supermarkt’ is de groenten- en fruittuin achter het hotel. In dit dorpje is er niets van het WK te merken. Geen affiches, geen dranghekken en geen wielrenners. We zitten in een andere wereld.

En dat is heerlijk. Want zo’n kampioenschap brengt een hoop spanning met zich mee. Een jaar lang weet je dat het gaat komen, een jaar lang weet je dat het de belangrijkste wedstrijd van het seizoen is en een jaar lang weet je dat je er topvorm moet hebben. Kampioen worden is makkelijker dan kampioen blijven, zo klinkt het cliché. En daar lijkt best wat in te zitten. Ik voel me klaar voor de strijd over drie dagen. Maar natuurlijk is er die onzekerheid. Ben ik goed genoeg? Zullen mijn benen goed zijn? Hoe is de vorm van de anderen? De spanning bouwt zich op en dat hoort bij grote wedstrijden. Dat maakt ze groot. Net zoals het kampioenen groot maakt wanneer ze onder die druk kunnen presteren.

Ont-spanning, daar draait het om deze week. Rusten en vertrouwen kweken. Daarvoor zitten we op de ideale plek. Want Campeón del Mundo? Het zal Saturno een worst wezen. Als we straks maar een mooi fiësta kunnen vieren met zijn zelfgemaakte alcoholische versnapering. In Saturno’s wereld is iedereen kampioen.