Ellen-van-Dijk-Header vertical stripe

Moed wordt niet beloond in de Ronde van Drenthe

RondeVanDrenthe 3Vandaag was de eerste wereldbeker van het seizoen: de Ronde van Drenthe. Ondanks dat er niet heel veel wind stond werd de koers door de dames zelf hard gemaakt met prominente rol en een lange ontsnapping van Ellen.

 

 

 

 

 

Na de zesde kasseienstrook viel het peloton uiteen met een kopgroep van zo'n dertig rijdsters. Team Sunweb was goed vertegenwoordigd met vier rijdsters inclusief Ellen. Met nog dertig kilometer te gaan zette Ellen vol aan op de laatste keer de VAM berg en sloeg een gat. Solo reed ze in tijdritmodus vooruit. Ze reed naar een voorsprong van maximaal 30 seconde. Andere teams in de groep daarachter hadden veel moeite Ellen terug te halen, maar naeen lange achtervolging lukte het ze Ellen bij te halen. Het viel een tijdje stil en even later probeerde Ellen het nog een keer maar kwam toen niet echt weg. Diep in de finale ontstond er een kopgroep van vier rensters. Ellen had haar meeste kruid al verschoten en was niet in staat mee te komen, maar wel haar ploeggenoot Lucinda Brand. De wedstrijd werd beslist in een sprint van het viertal die werd gewonnen door wereldkampioene Amalie Dideriksen en Lucinda eingide als derde.

Ellen:
Het zat eigenlijk niet in mijn planning om al zo vroeg alleen op kop te rijden. Eigenlijk een beetje zonde. Toen ik maar door. Dan kan ik helaas in de finale niet zo heel veel meer doen. Ik voel me heel sterk, maar kan er nog geen resultaat uit halen. Het is mooi dat Lucinda weer voorop zat. Het is uiteindelijk weer een mooie koers als team denk ik. Als we zo aanvallend blijven koersen denk ik dat er zelf wel een keer mooie resultaten komen.