Ellen-van-Dijk-Header vertical stripe

Ellen derde in etappekoers in Duitsland met winst in tijdrit

Etappe4 7aNa net terug te zijn van haar trainingskamp in Italië rijdt Ellen als voorbereiding op de Olympische Spelen deze week de Duitse etappekoers Thüringen Rundfarht. Deze etappekoers kent zeven etappes en eindigt  donderdag. Wat voor Ellen het meest interessant aan de koers is, is om het goede gevoel te krijgen en de tijdrit.

 

 

 

 

 

Etappeoverzicht

Etappe 1 Gotha 67 km
Etappe 2 Erfurt 103 km
Etappe 3 Altenburg 114 km
Etappe 4 Zeulenrodaer Meer 19 km
Etappe 5 Greiz 99 km
Etappe 6 Schleiz 130 km
Etappe 7 Gera 131 km

Etappe 1

De openingsetappe was een 67 kilometer lange etappe die eindigde in een massasprint, gewonnen door Marianne Vos (Rabo-Liv). Ellen van Dijk was de hoogst geplaatste van het Boels-Dolmans Cycling Team op de zeventiende plaats, een seconde achter Vos. Het was een gevaarlijke aankomst die naar beneden liep door smalle straten met kasseien in de slotkilometer. Boels-Dolmans hield goed stand in het peloton, maar konden in de gekke finale Chantal Blaak niet in stelling brengen en een goede lead-out doen.

 

Etappe uitslag: 17e (+ 1")
Algemeen klassement: 18e (+ 11")

 

Etappe 2

De tweede etappe was een pittige bergrit waar Ellen met de beste mee reed naar de finish en zo vijfde werd.

Ellen
"Het parcours ging vandaag op en af. Er waren een paar flinke aanvallen op de tweede klim en dat dunde het peloton wel wat uit. Maar een grote groep bereikte de laatste klim op tien kilometer van de streep. Dat was een steile klim met een kilometer lang een  stijgingspercentage van 13%. Romy Kasper bracht me in een goede positie naar de voet van de klim. Toen Annemiek van Vleuten aanviel en een gat sloeg volgde ik haar. Ik probeerde de kloof te dichten. Moolman Pasio en Longo Borghini sloten aan, bovenaan waren we dus met vier. De groep werd groter, negen rensters waren mee met deze vlucht. Zabelinskya ontsnapte en ik keek naar Wiggle en Orica, die elk met twee waren, maar ze deden niets. Met Marianne Vos en Ashleigh Moolman hield ik de schade beperkt." In de groep achter Zabelinskaya die de etappe won sprintte Ellen naar de vijfde plaats. "Ik ben blij met hoe mijn benen voelden vandaag" zei Van Dijk. "Over de slotklim komen met de beste klimmers is voor mij iets om tevreden mee te zijn. Het was een lastige rit, ik hoop dat dit voor iedereen zo voelde. het is nog maar de tweede dag en het betekent niet veel voor het klasssement. Maar natuurlijk zoek ik naar het goede gevoel omdat dit mijn voorbereiding op Rio is. En vandaag was ik goed. Ik bekijk het dag voor dag, weet nog niet wat de dag van morgen brengt. Het zal wel weer een lastige rit zijn, de dag daarna is de tijdrit. De is belangrijk voor veel mensen en ook voor mij."

 

Etappe uitslag: 5e (+ 23")
Algemeen klassement: 6e (+ 36")


Etappe 3

Vandaag reed Ellen naar de derde plaats in de zware derde etappe. Ironisch reageerde Ellen: "Het ging een beetje op en neer vandaag. Een beetje maar. Ik ben blij met deze derde plaats. Met het resultaat klimt Ellen naar de vierde plaats in het algemeen klassement.

 

Normaal gesproken hadden we de kaart Chantal Blaak gespeeld in de sprint, maar zij maakte lang deel uit van een kopgroep en zei tegen me 'Sprint jij maar'. Ik heb er het beste van gemaakt. Het was een technische aankomst met keien, waarbij je in een goede positie moest beginnen aan de sprint. Ik weet dat ik Marianne niet kan verslaan in zo'n situatie, maar ik denk dat ik er het beste van gemaakt heb. Ik ben blij met die derde stek." De derde etappe van de Duitse rittenkoers werd gekenmerkt door veel aanvallen. Kasia Pawlowska wist halverwege de rit een ontsnapping op te zetten. "Rabobank was niet mee, waardoor ze de vlucht terug haalden, wat jammer was. Maar toen ging Chantal Blaak. Het was een goede kopgroep en we hoopten dat deze weg zou blijven. Dan had Chantal kunnen winnen. Twintig kilometer van de streep had Blaak acht medevluchters mee met bijna een minuut voorsprong op het peloton, toen de Russinnen gingen jagen. Dat leidde al snel tot het verkleinen van de kloof. Blaak, Gracie Elvin (ORICA-AIS) en Vita Heine (Noorwegen) hielden het langs stand. "Toen werd het een sprint." Met vijf ritten te gaan, inclusief een individuele tijdrit in Zeulenrodaer Meer op maandag, is de wedstrijd nog niet gelopen volgens Ellen. Ze denkt dat de rit tegen de klok een beslissende etappe kan zijn. "Ik weet nog niet of ik een doel wil maken van het klassement. Dat zien we morgen wel. Ik heb geprobeerd geen tijd te verliezen de afgelopen dagen, maar heb me niet met de bonisprints bemoeid. Morgen zien we hoe de zaken ervoor staan en of het klassement een doel is of het winnen van ritten. Misschien kan allebei wel. De tijdrit kan veel duidelijk maken."

Etappe uitslag: 3e (+ 3")
Algemeen klassement: 4e (+ 29")


Etappe 4: Ellen wint tijdrit en pakt leiding klassement

De vierde tijdrit was een lastige tijdrit over 19 kilometer. Naast dat de tijrit belangrijk is voor het algemeen klassement was de tijdrit een goede test om te kijken hoe ze er voor staat met het oog op de Olympische Spelen van volgende maand. Met overmacht wist Ellen de tijdrit te winnen en versloeg Annemiek van Vleuten (+ 25 sec) en de Zuid-Afrikaanse Ashleigh Moolman (+ 35 sec). Door haar winst stijgt staat Ellen nu ook eerste in het algemeen klassement. Ellen wilde haar tactiek voor de rest van de wedstrijd laten afhangen van deze tijdrit, en dit wordt nu zeker een doel om deze positie vast te houden. Later kreeg Ellen te horen dat ze aan de verkeerde kant van de scheidslijn tussen de heen- en terugweg gereden zou hebben en daardoor 20 seconde tijdstraf krijgt. Dit heeft geen consequenties voor de etappe uitslag, maar deze 20 seconden zijn natuurlijk wel belangrijk voor het algemeen klassement. Ellen reageerde dat ze tijdens de tijdrit tegen de lijn aan heeft gereden, maar dat ze 200% zeker weet omdat ze daar goed op lette dat ze er niet overheen is geweest en heeft daarom ook protest aangetekend.

Etappe uitslag: 1e (in 24' 34")
Algemeen klassement: 1e (in 7u 51' 20")



Etappe 5: Ellen behoudt leiderstrui

Gelukkig werd de tijdstraf die Ellen had gekregen terug gedraaid. Er werd veel aangevallen vandaag, onder andere door Linda Villumsen en Rachel Neylan. In de lastige technische finale van de etappe verloor Ellen 9 seconde, maar wist zo wel de gele leiderstrui vast te houden. Marianne Vos (Rabo-Liv) won de rit en pikte zo bonusseconden in, ze eindigde voor Ellen Cecchini (Canyon/Sram) en Annemiek van Vleuten (Orica-AIS). Ellen werd twaalfde.

Ellen
We gingen vroeg naar de wedstrijd om met de jury te praten. Gisteren deden we dat ook, maar konden we de juiste mensen niet spreken, dus moesten we er opnieuw langs. De juryvoorzitter vertelde dat een jurylid hem verteld had dat ik aan de verkeerde kant had gereden. Ik wilde die persoon graag spreken, om te zeggen dat het niet klopte. De voorzitter zei dat men eerst onderling ging overleggen. Uiteindelijk meldde hij dat er wat miscommunicatie was geweest. Daarom kreeg ik twintig seconden terug, een mooi begin van de dag.

Mijn benen voelden goed aan na gisteren. Ik was daar blij mee. In de laatste drie kilometer was er een technische afdaling. Daardoor ontstonden er gaten in het peloton. Ik zat te ver naar achteren en moest de kloof dichten. Maar kon niet meer bij de leiders komen. Zo verloor ik elf seconden. Mijn benen waren goed, maar mijn plek in het peloton niet, een stomme fout. Woensdag en donderdag hebben we langere ritten van ruim 130 kilometer met ook meer hoogtemeters. Deze laatste twee dagen gaan beslissend zijn voor het algemeen klassement. Orica heeft een sterk team met goede klimmers. Zij kunnen verschillende troefkaarten uitspelen. Bovendien zijn zij met zes en wij met vier. Dat maakt het gevecht lastiger. Zo raak ik eerder geisoleerd in de heuvels, al denk ik dat het uitendelijk een gevecht van vrouw tot vrouw gaat zijn. Dan gaan het niet om aantallen. Het wordt een uitdaging de komende dagen. Ik ben blij dat ik de trui nog heb. Ik ga er alles aan doen om dat ook woensdag te kunnen zeggen.

 

Etappe uitslag: 12e (+ 11")
Algemeen klassement: 1e (in 10u 29' 46")
 


Etappe 6: Ellen verliest leiderstrui

Ellen zakte vandaag helaas naar de derde plaats, nadat twee rensters bijna vijf minuten voorsprong namen op de achtervolgende groep van veertien en weg bleef tot op de streep. Amanda Spratt (Orica-AIS) won de etappe en kwam Elena Cecchini (Canyon-Sram) bovenin het klassement terecht kwam met nog één rit te gaan. Ellen heeft een achterstand van 3 minuten en 15 seconden. Van Dijk is derde, maar verwacht nog strijd omdat Van Vleuten op tien seconden vierde staat en Vos nog eens negentien tellen later vijfde. Op haar beurt staat Van Dijk vijftien seconden van de nummer twee.

Ellen

"Er waren vanuit het start ontelbaar veel aanvallen. Ik kon niet overal achteraan. Ik richtte me op Annemiek van Vleuten (Orica-AIS), Ashleigh Moolman (Cervélo-Bigla) en Marianne Vos (Rabo-Liv) omdat zij in mijn buurt stonden in het klassement. Ik kon mee met de aanvallen van Moolman en Van Vleuten. Ik kon overal op reageren, soms duurde het even voordat ik de aansluiting maken kon, maar ik was tevreden. Ik ben niet de beste klimster en kon zelf niet aanvallen. Ik moest zorgen dat ik er zo lang mogelijk aan bleef hangen. En dat deed ik. Het is jammer dat men de vluchters zo ver liet weg lopen en het klassement in rook opging." De koninginnerit van deze ronde was de zwaarste, meest heuvelachtige en warmste, maar ook de meest actieve etappe. Halverwege de 130 kilometer lange rit rond Schleiz sloeg het veld uiteen op de langste klim van de dag. "Spratt en Cecchini vielen aan bovenop de klim en in het begin leek het me geen gevaar. Spratt zat op vier minuten en ik dacht niet dat Orica-AIS haar weg zou laten rijden met Cecchini, die op anderhalve minuut stond. We dachten ook dat Cervélo-Bigla zou gaan jagen omdat het podium nu uit zicht verdween. Ashleigh is de sterkste klimster hier. Ze had kunnen winnen. Maar ze vonden alles goed en niemand ging achtervolgen. Kasia reed voor ons voorop en hield het tempo hoog. Zij was de heldin van de dag. Ze reed op, ging eraf, kwam terug en reed dan weer op kop. Dat gebuerde heel vaak. Met twee rensters op kop - Kasia en ikzelf - konden we niet veel uitrichten. Men vond schijnbaar dat het aan ons was om te jagen, maar ze hadden moeten inzien dat we dat niet alleen konden. Toen de kloof groot was geworden, was de trui uit beeld. Het had geen zin meer om te achtervolgen. Zelfs als we er een minuut af gereden hadden, dan was men mij vervolgens gaan aanvallen en zou ik moeten lossen. We hebben erover gepraat. Wat konden we doen? Wat wilden we doen? Tenslotte hebben we het laten gaan toen niemand wilde werken. Het is jammer om het klassement zo uit zicht te zien raken."

"Het zou mooi zijn om op het podium te blijven. Een ritzege voor het team zou ook mooi zijn. Morgen wordt het lastig en we hebben niet veel resnters meer. Kasia heeft hard gewerkt, dus die zal ook wel wat moe zijn morgen. We moeten zien hoe we ervoor staan voordat we een plan maken. Maar we gaan voor het maximale resultaat uiteraard."

Etappe uitslag: 7e (+ 4' 39")
Algemeen klassement: 3e (+ 3' 20")
 


Etappe 7: Ellen behoudt derde plek in eindklassement

"De meiden hebben hard gewerkt om de derde plek vast te houden. Ze hebben de hele week hard gewerkt. Ik moet hen danken. We waren met een klein team maar iedereen deed er alles aan om te ondersteunen." Boels-Dolmans verwachtte dat de strijd om de laagste podiumplaatsen zou los barsten. De eerste zestig kilometer was dan ook het direct raak. "Er werd constant aangevallen. Toen we de steilste klim gehad hadden, viel Orica opnieuw aan. We bereikten de top met slechts vijf rensters: Annemiek Van Vleuten (Orica-AIS), Amanda Spratt, Ashleigh Moolman (Cervélo-Bigla) en Emma Johansson (Wiggle-High 5). Van Vleuten en Spratt vielen constant aan tot één van hen weg kwam." Het was de aanval van Van Vleuten die wat ruimte kreeg. Ze wist de anderen los te rijden. Daarmee bedreigde ze de derde plaats van Ellen. "Maar toen keerde het peloton terug bij ons en had ik weer ploeggenotes mee. En die dichtten de kloof direct." Vijftig kilometer van de streep vielen Rachel Neylan (Orica-AIS), Amy Pieters (Wiggle High5), Nicole Hanselmann (Cervélo Bigla), Tatiana Guderzo (Hitec Products) en Coryn Rivera (UnitedHealthcare) aan. Ze namen twee minuten op het peloton.  "Jammer dat we niet mee zaten in deze ontsnapping, maar voor het klassement was het prima dat die groep weg was. Voor een dagzege was het beter geweest mee te zitten." Rivera won de sprint van de vijf. 23 tellen later won Marianne Vos (Rabo-Liv) de sprint van de achtervolgers. "Met het oog op de Olympische Spelen is het goed om jezelf te testen. Ik heb veel vertrouwen in mijn vorm gekregen deze week. Dat neem ik mee naar huis. Ik ben er erg blij mee."

 

Etappe uitslag: 8e (+ 23")
Algemeen klassement: 3e (+ 3' 12")